فیلم ۳۳ روز ، علم الیقینی که در عین الیقین ماند !

دی ۹م, ۱۳۹۰ | نوشته‌شده به دست حسین مداحی در جمهوری اسلامی | خبر | در کلام دیگران | سیاست

اول باید از آقا جمال شورجه و سایر دست اندر کاران فیلم ۳۳ روز یک تشکّر جانانه کرد و یک خدا قوّت صمیمانه گفت .
سی و سه روز  یک فیلم درباره ی ” دفاع مقدّس ” بِما هُوَ دفاعُ مقدّس است ، برای همین توقّع حزب اللهی جماعت را بالا می برد .جمال شورجه وقتی هم که درون مایه ی فیلم ،درباره جنگ حزب الله و صهیونیست ها باشد و بعد از شکارچی شنبه (که در پرداختن به یک قصّه ی بارها شنیده شده ، ولی نادیده ، واقعاً محشری است برای خودش ) هم اکران بشود این توقّع چند برابر می شود . چون آن قدر از ریز و درشت های این جنگ شنیده ایم و خوانده ایم که با ذهنی آماده برای دیدن این فیلم می رویم تا ببینیم شورجه و گروهش چه کار کرده اند .
منتهای مراتب مسئله اینجاست که ۳۳ روز ( بنا بر آن چیزی هم که خود آقا جمال شورجه گفته بود که بستری مستند دارد) قصّه ای بیش از حد ، سر راست دارد . حزب الله دوتا اسیر می گیرد و اسرائیلی ها برای تلافی می آیند . حزب الله هم در برابر آنها ایستادگی می کند و خداحافظ شما . در حالی که انتظار این بود که لااقل داستانهای فرعی فیلم بیشتر از اینکه عاطفی و دلی باشند ، بر اساس گفته ی خود آقا جمال ، انعکاسی از عظمت واقعیتی باشند که در این ۳۳ روز به عین الیقین دیده شد .
این عین الیقین را آقا جمال شورجه ( با همه ی اخلاص و زحمت و تلاشی که به کار برده ) کما هو حقه در نیاورده است. البته پر واضح است که منتظر نبودیم تا ایشان تاکتیک های رزمی حزب الله را با جزئیات نشان بدهد که مثلاً یک تیم پرتاب کاتیوشا چگونه باید خود را از چنگ هواپیماهای شناسایی و یا توپخانه هوشمند صهیونیست ها نجات دهد.
و باز هم صد البته ۳۳ روز گرفتار مشکلات پروداکشن همه ی فیلم های دفاع مقدّس ما نیز هست ، لیکن پیشرفت رایانه ای در زمینه ی جلوه های ویژه ، انصافاً مشهود بود و نیز شاهد دکورها وهمچنین انفجارات خوبی هستیم که در طول مبارزه خصوصا سکانس پایانی دیده می شود ولی حرف من این است که این محاسن ، باز هم نمی توانند ضعف روایت گری را جبران کنند .

مسئله ی ضعف روایت گری هم در فیلم های دفاع مقدس ما برای خودش معضلی است . روایت های سینماگران ما را با روایت های شفاهی و یا کتاب های خاطرات جنگ مقایسه کنید تا متوّجه عرض بنده بشوید .

می خواهم بگویم قصّه ی ۳۳ روز با اینکه قابل تأمل است اما به جان آدم نمی نشیند .
تو می روی که با دیدن ۳۳ روز ، ته دلت از این غرور ، عزّت ، غیرت ، نظم ، دلاوری ، هوشمندی و معنویت بچه های حزب الله ، غنج برود ، ولی نمی شود.

من معتقدم از آنجایی که اصل ” یُعرَف الاشیاء بأضدادها ” در خیلی از موارد اصلیست با استخوان اما تصویر صهیونیست های ۳۳ روز ، به شدت نصفه و نیمه است و همه ی واقعیت نیست .اگر بیننده بخواهد به عظمت کار فرماندهان و مبارزان حزب الله پی ببرد باید دشمن را خوب بشناسد و بداند که این دشمن با همه ی امکاناتی که در اختیار دارد ؛ در مقابل یک تشکیلاتی که نه از جایی بودجه ی مصوب میگیرد و نه امکاناتِ نظامیِ آنچنانی در اختیار دارد ، آنچنان ذلیل می شود که کم مانده فریاد رسانه ای سر بدهد که غلط کردم !

البته در این فیلم تا یک جایی اش را می بینی اما به هر دلیلی – مثلاً شاید بخاطر مدت زمان پخش فیلم – به شخصیت های فیلم پرداخته نشده است تا مثلاً وقتی در هم شکستن یک فرمانده ی کارکشته ی صهیونیست ( که در جنگ ۳۳ روزه نیز به وقوع نیز پیوسته است ) به تصویر کشیده می شود ، بیننده از علم الیقین و عین الیقین به حقّ الیقین برسد که فی المثل : « اوه اوه ! فلان فلان شده عجب غولی بودها ، دم بچه های حزب الله گرم که یارو را ترکاندند.». البته شخصیت پردازی شخصیت های مثبت چون مرکز قصه ی فیلم بوده اند ، خیلی بهتر است . هر چند که باز هم جای کار داشت تا با سلیقه سخت گیرانه مخاطب پای کار ، چـِفت بشود.

نمونه ی این شخصیت پردازی ها و همچنین این داستان ها در سطح گسترده تر ، در ساختار فیلم های دفاع مقدس ما نیز به چشم می خورد اما وقتی بنا به کار سینمایی در عرصه ی دفاع مقدس در خارج از ایران آنهم جنگ حزب الله با صهیونیست ها می رسد ؛ آنچه جنگ ۳۳ روز را با هشت سال جنگ تحمیلی ما متفاوت می کند نوع ابتکار عمل حزب الله است که توانست یک تنه در مقابل دشمنی تا دندان مسلح که با تمامی امکانات و به کار گرفتن قدرت تمامی دانشمندان طراز اول ، به میدان آمده بود ؛ بایستد و آنرا به زانو در آورد . اما این فیلم از این مهم غفلت کرده بود و ۳۳ روز، یک درام حماسی بود که البته اکثر فیلمسازان در همه جای دنیا وقتی جنگی را روایت می کنند از این زاویه هم به آن نگاه می کنند .

در پایان باز هم از شورجه و تیمش برای این فیلم بسیار متشکر هستم که در این قحط الکالای فرهنگی ، ما را مستفیض کردند . البته لغت بسیار متشکر ، حقّ مطلب و زحمت تیم سازنده ۳۳ روز را ادا نمی کند خصوصا اینکه طراحی صحنه در سکانس پایانی در عیتا الشعب ، دقیقا تو را به یاد جنگ ۳۳ روزه در لبنان و پیروزی حزب الله می اندازد.
صحنه هایی که بارها از تلویزیون دیدیم و خوشحالی مردم را با همه ی ویرانی ای که اسرائیلی ها به وجود آوردند بودند ؛ نظاره گر بودیم و این همان طعم پیروزی در این نبرد نا برابر بود .
اما اگر قرار بود به آقا جمال شورجه(  بعد از خیلی متشکریم  که حقیقتا حق مطلب را ادا نمی کند ) چیزی بگوییم این بود که – اگرچه بسیار بسیار دشوار است – ولی ای کاش برای این ۳۳ روز ، یکی دو فیلم دیگر هم می ساختید تا حرفهای نگفته ، تکمیل شود.

و یک تشکر هم از بچه های حزب الله که ظاهرا در ساخت این فیلم ، خیلی به آقا جمال شورجه و تیم همراهشان کمک کردند .
خسته نباشند و بدانند که ما دعاگویشان هستیم .

شما می‌توانید ما را دنبال کنید از خوراک RSS 2.0 You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

۳ پاسخ

  • سید says:

    به نظر می رسد کل نوشته تان را می شود در این دو جمله خلاصه کرد:

    اگرچه فیلم جنگ و سی و سه روزه حزب الله کیفیت ضعیفی داشت اما از آقای جمال شورجه خیلی تشکر می کنم.

    —–


    حسین مداحی
    در
    پاسخ نوشت :

     


    D:

  • سلام و درود؛
    دوست عزیز این مطلب شما در پایگاه اینترنتی و بسته فرهنگی عمارنامه منتشرگردید.
    http://www.ammarname.ir/link/6462
    ما را با درج بنر و یا لوگو در وبگاه خود یاری نمایید .
    موفق و پیروز باشید .
    عمارنامه http://ammarname.ir/—- info@ammarname.ir
    یا علی

  • امتداد says:

    با سلام
    تمام هویت یک فیلم به فیلمنامه ی اونه که متأسفانه این فیلمنامه بشدت ضعیف بود و شاید بتونم به جرأت بگم در حد یک فیلم تلویزیونی ساده هم نبود ! یک داستان و روایت پیش پا افتاده که اگر اسم ۳۳ روز روش نبود ، نمی شد اونو به جنگ لبنان با اسرائیل مرتبطش کرد(البته با تعریفهایی که کردن) !!

    —–


    حسین مداحی
    در
    پاسخ نوشت :

     

    شماهم که اساسا زیر آبش را زدید D:



پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>